Klep: De klep is verdeeld in inlaatklep en uitlaatklep. Het wordt gebruikt om de inlaat- en uitlaatdoorgangen te openen en te sluiten. Het is samengesteld uit kop en steel. De kop wordt gebruikt om de inlaat- en uitlaatdoorgangen te openen en te sluiten, en de steel wordt gebruikt om de beweging van de klep te geleiden. De inlaatklep is gemaakt van gewoon gelegeerd staal en de uitlaatklep is gemaakt van hittebestendig gelegeerd staal, omdat de kop van de uitlaatklep direct in contact komt met het verbrandingsgas en ernstig wordt verwarmd.
Om de nauwsluitende en warmtegeleiding tussen de klepkop en de klepzitting te waarborgen, wordt het conische verbindingsvlak tussen de klepkop en de klepzitting gebruikt en geslepen. De ingesloten hoek tussen het kegeloppervlak en het bovenvlak wordt de klepkegelhoek genoemd en de algemeen gebruikte klepkegelhoeken zijn 30 graden en 45 graden. De klepsteel is het leidende deel van de klepbeweging. De staart van de gemeenschappelijke klepsteel is uitgesneden met een groef om het taps toelopende slot te installeren.
Klepzitting: de klepzitting is een rond zittinggat dat rechtstreeks op het cilinderblok (aan de zijkant gemonteerde klep) of deksel (kopklep) is aangebracht en dat samen met de klep een afdichtende rol speelt. Sommige klepzittingen kunnen worden bewerkt tot zittingringen met slijtvast gelegeerd gietijzer en ingebed in het cilinderblok of de cilinderkop.
Klepgeleider: het wordt gebruikt om de klep te geleiden om een correcte axiale beweging te maken, en het brengt ook indirect de warmte van de klepsteel over naar de watermantel. Om reparatie en vervanging te vergemakkelijken wordt de klepgeleider apart gemaakt en vervolgens in het cilinderblok (of cilinderkop) gedrukt. Wanneer de klepgeleider in het cilinderblok (of cilinderkop) wordt gedrukt, moet er een zekere mate van interferentie en persdiepte zijn om een goede warmteoverdracht te garanderen.
Klepveer: wordt gebruikt om de dichtheid van de klep en klepzitting te waarborgen en om de traagheidskracht die wordt gegenereerd door de klep en andere transmissieonderdelen te vertragen en te overwinnen, om schade aan de normale werking van de kleppentrein te voorkomen.
Klepstoter: Het brengt de hefbeweging van de nok over naar de klep (aan de zijkant gemonteerd) of duwstang (boven het hoofd gemonteerd) om het openen en sluiten van de klep te regelen.
Klepstoter: In het klepmechanisme van de kopklep wordt de beweging van de stoter overgebracht op de tuimelaar. De stoterstang is een rechte stang gemaakt van holle stalen buis, met aan beide uiteinden gelaste uiteinden van verschillende vormen. Het bovenste uiteinde is concaaf bolvormig en daarin bevindt zich de kogelkop van de stelschroef op de tuimelaar; Het onderste uiteinde is een kogelgewricht om de concave kogelbevestiging van de stoter in te steken.
Kleptuimelaar: wordt gebruikt om de veranderingsrichting van de beweging van de klepstoter naar de klep over te brengen. Het is een ongelijke dubbele armhefboom met een rond gat in het midden. Het uiteinde van de lange arm is voorzien van een boogvormig werkoppervlak dat contact maakt met de staart van de klep; Het uiteinde van de korte arm is voorzien van een schroefgat voor het plaatsen van stelschroeven en borgmoeren om de klepspeling af te stellen. Het middelste deel is tuimelaarlager, met bronzen bus erin.
Tuimelaaras: het is een holle ronde as, die met meerdere steunen op de cilinderkop is gemonteerd. De tuimelaar zit op de tuimelaaras en kan in een cirkelboog op de as zwaaien. Het binnenste gat van de as is verbonden met de hoofdoliedoorgang om smeerolie aan het klepdistributiemechanisme te leveren.
Nokkenas: gebruikt om de sluitingstijd en openingsverandering van elke cilinderklep te regelen. En drijf de motoroliepomp, benzinepomp, verdeler en andere accessoires aan. Het gebruiksmodel bestaat uit een inlaatnok, een uitlaatnok, een astap, een tandwiel dat de oliepomp en een verdeler aandrijft, en een excentrisch wiel dat de tuimelaar van de benzinepomp aandrijft.
Distributietandwiel: De nokkenas wordt meestal aangedreven door de krukas via een paar distributietandwielen. Het rondsel is geïnstalleerd aan het voorste uiteinde van de krukas en wordt het krukastandwiel genoemd. Het grote tandwiel is aan de voorkant van de nokkenas geïnstalleerd en wordt het nokkenastandwiel genoemd. De verhouding van grote en kleine tandwielen is 2:1, wat ervoor zorgt dat de krukas twee keer ronddraait en de nokkenas één keer ronddraait.
Om de juiste kleptiming en ontstekingstijd te garanderen, zijn de overeenkomstige posities van de twee versnellingen gemarkeerd met aangrijpmarkeringen. Om de axiale verplaatsing van de nokkenas als gevolg van de verandering van het motortoerental tijdens bedrijf te beperken, zijn axiale begrenzingsinrichtingen geïnstalleerd.












