1. Productie-innovatiefase (vóór en halverwege de -20e eeuw): Clark in de Verenigde Staten ontwierp in 1924 een standaardvorkheftruck genaamd Duat, waarna bedrijven zoals Hyster, Rudolf, Yale en Towne achtereenvolgens elektrische vorkheftrucks uitvonden en produceerden , vorkheftrucks met straddle-leg en BT-vorkheftrucks Met verschillende soorten vorkheftrucks breiden de soorten vorkheftrucks zich snel uit.
2. Snelle ontwikkelingsfase (midden eind 20e eeuw): Tijdens de Tweede Wereldoorlog, vergeleken met handmatig laden en lossen, verbeterden vorkheftrucks de laad- en losefficiëntie van luchthavens aanzienlijk, dus werden ze veel gebruikt in oorlogen. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog, met de snelle ontwikkeling van de wereldwijde auto-industrie, hebben de technologie en de verkoop van voertuigen zich snel ontwikkeld en hebben zich geleidelijk drie belangrijke productiebases voor vorkheftrucks gevormd in de Verenigde Staten, Duitsland en Japan.
3. Productie-overdrachtsfase (eind 20e eeuw - begin 21e eeuw): de productie-industrie verschoof naar ontwikkelingslanden, de wereldwijde heftruckproductie begon te verschuiven naar ontwikkelingslanden zoals China, de Chinese vorkheftruckindustrie steeg snel en begon de internationale markt te veroveren markt.












